Wat ik echt niet meer wil horen

26 nov

Even in het kort, ik heb een waslijst aan (levensbedreigende) allergieën. Het gevolg daarvan is vaak dat ik in situaties terecht kom, waarbij het noodzakelijk is om er over te praten. Omdat het nieuw is voor mensen, ze er geen ervaring mee hebben. Ik kan niet zomaar uit eten. De enkele keer dat ik in een restaurant at, zijn uiteindelijk ook niet zonder slag of stoot verlopen.

1346720491636_7862925Ik vind het niet erg erover te praten, nee het is juist belangrijk! Het is goed dat zo veel mogelijk mensen in mijn directe omgeving weten hoe zij moeten handelen in geval van nood. Toch zijn er wel een paar vragen of opmerkingen die ik echt niet meer wil horen. Het zijn vaak mensen die niet beter weten, en eigenlijk mag ik er dan ook niet over klagen, maar wat ik wel vervelend vind is dat er al een oordeel geveld wordt, voordat men weet wat er aan de hand is.. De dingen die ik het meeste hoor?

Ben jij ook al op dieet? Nee! Was het maar een dieet, dan kon ik er nog van af stappen, nu zit ik er levenslang aan vast.

Met zoveel allergieën blijf je wel lekker dun. Dat ik allergisch ben voor onder andere chocolade en aardappels (patat, chips), betekent niet meteen dat ik er bij zou moeten lopen als een sprietje.. Er zijn genoeg dingen die ik wel kan eten, en ja dat zijn vaak gezondere dingen, maar ik eet niet bepaald weinig.

Over een allergie groei je heen. Niet als het gaat om levensbedreigende allergieën. Daar kom je nooit meer vanaf. Over de minder ernstige allergieën ben ik na 21 jaar ook nog niet heen, dus eigenlijk zie ik op dit gebied ook geen hoop voor de toekomst.

Je kan het toch gewoon proberen? Als je graag wilt dat ik zo op de grond lig.. Natuurlijk probeer ik het dan even! Nope. Mensen denken hier te simpel over.

Heb je hier geen medicijnen tegen? Tja, wat als je ook allergisch bent voor medicijnen. Of als je allergieën zo erg zijn dat je aan een pilletje niet genoeg hebt om het te voorkomen?

Ik zou daar nooit zonder kunnen. Ik wel, want ik kan me de laatste keer dat ik het at niet eens herinneren. Wetende wat het gevolg kan zijn, ga ik het dus ook niet zomaar weer eens uitproberen.

Je kan X er toch gewoon vanaf of tussenuit halen? Klinkt heel simpel, werkt niet. Een enkel spoortje van een bepaald product is al te veel.

Of mensen die gewoon niet geloven dat het mogelijk is om voor zoveel producten allergisch te zijn. Mensen waar je aan kunt zien, dat zij denken dat het allemaal tussen mijn oren zit. Maar ondertussen ondervind ik bijna dagelijks de gevolgen van die waslijst aan allergieën. En als ik daar dan over vertel, dan zegt het niet voldoende. Mooie vicieuze cirkel. Hallo, ík ben de expert hier.

Tot zover mijn klaagzang van vandaag! Hoe denken jullie hierover? 

 

Bron afbeelding.

20 reacties op “Wat ik echt niet meer wil horen

  1. Ik weet nog goed de eerste keer dat je een reactie had. Je was nog maar een maand of 16. Je kreeg een bordje baby muesli. Je mond werd rood. Ik dacht dat ik te ruw was met lepel. Ook moest je huilen en in ogen wrijven. Ik heb meteen in baby boek opgezocht welke ziekte zich ineens manifesteerde, je in bed gelegd, er weer uitgehaald. Toen bedacht ik dat ik daags ervoor een gesprek had met iemand over pinda allergie.
    Huisarts nam ons heel serieus en verwees direct door.
    De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis.

  2. Pffff diepe zucht. Sommigen begrijp er echt niks van en doen er ook niet de meest oesters voor om het te begrijpen. Heel vervelend voor je dat je jezelf steeds weer opnieuw moet ‘verdedigen’!
    Ik herken het trouwens precies, want ik heb ook een waslijst aan dingen die ik niet mag eten. Net alsof je dingen voor je lol niet eet ofzo, pff. Gelukkig weten wij beter!!

  3. Ik snap het helemaal. Ik heb lactose-intolerantie waardoor ik verschrikkelijke buikpijn krijg als ik het wel eet en ik ben allergisch voor kiwi. Nou heb ik ooit een schoonmoeder gehad die dacht dat ik me aanstelde en dat ik gewoon geen kiwi lust. Die had voor mij dus een bordje gemengde fruitsalade neergezet waar ze de kiwi uit gevist had. Halverwege het bordje kon ik al van het feestje vertrekken. Opgezwollen lippen, tong etc. Ik snap echt niet hoe mensen zo idioot kunnen zijn.

  4. Ik snap precies wat je hier mee bedoelt! zelf heb ik gelukkig geen allergieën maar mijn broertje wel hij mag geen gluten en maar kleine hoeveelheden melkproducten. Hierdoor hoor ik dit soort reacties ook vaak!
    Liefs Nathalie

  5. Mijn dochter had een onzichtbare ziekte, mensen oordelen snel en hebben vaak geen idee waar mensen met chronische klachten tegen aan lopen. Maar als ik eerlijk ben zou ik dat waarschijnlijk ook niet hebben geweten als ik er niet mee geconfronteerd was. Dapper dat je er zo open over schrijft.

  6. Oh dat kan ik me heel goed voorstellen. Ik heb zelf geen allergieën (tenminste niet voor eten), maar steeds moeten doorgeven wat je wel en niet mag en daar dan ook nog commentaar op krijgen, lijkt me niet echt heel fijn. Naast dat het sowieso al vervelend is dat je zo op je eten moet letten..

  7. Ahh jeetje wat irritant zeg! Beetje begrip mag wel, halloo. Ik weet niet waar je allemaal allergisch voor bent, maar het lijkt me erg lastig. Vooral omdat ik zo gek ben op uiteten gaan. Lijk me een stuk minder makkelijk en leuk voor jou. Al weet je natuurlijk niet beter, zoals je zelf al zegt! 🙂

  8. Nu ben ik zelf nergens allergisch voor, maar ik kan me echt wel voorstellen hoe hatelijk dit soort opmerkingen moeten zijn. Ik heb ooit meegemaakt dat iemand met pinda-allergie toch (per ongeluk!) iets at met pinda’s erin, het resultaat is echt geen pretje! En ook de opmerking “Met zoveel allergieën blijf je wel lekker dun.”, wat een ignorance.

  9. Wat vervelend dat je deze opmerkingen krijgt! Lijkt me echt irritant om aan te horen! ‘Je kan het toch proberen’ vind ik echt een belachelijke opmerking. Je hebt niet voor niks een allergie, dus het is ook de bedoeling dat je sommige dingen laat staan. En als je de smaak van iets niet meer kan herinneren, dan mis je het inderdaad niet. Ik snap niet dat mensen dat niet begrijpen!

  10. Och jeetje. Ik vind het zo raar dat mensen zo kunnen reageren op een ander die ergens mee kampt vooral als het gaat om je gezondheid.

    Ik wist niet dat je allergisch was voor zoveel dingen.

  11. Af en toe klagen moet kunnen, wij zijn ook maar een mens. Het lijkt me vervelend wat je mag of niet mag. Bovendien ook nog al die vragen en goed bedoelde of beter weten van anderen. Ik snap het, maar mensen zullen het altijd blijven doen, denk ik.

  12. Mensen zijn zo apart. Als het om een ander gaat, dan weten zien hoe klein ze het moeten maken of snel een onderwerp gestopt moet worden. Zodra het over hun zelf gaat, dan moet de hele wereld staat.

  13. Sommige mensen denken echt niet na voordat ze wat zeggen, zucht. Wat lijkt me dat rot juist, zoveel allergieën en dan ook nog van die domme reacties. Mja ik denk dat die mensen er niets vervelends mee bedoelen, maar gewoon niet zo slim nadenken op zo’n moment.

  14. Dan geef je die mensen toch gewoon het telefoonnummer van je behandelende arts, dan kunnen ze met hem of haar in discussie. Ben jij er van af 😉
    En dan nog, al is het géén allergie, je mag toch zelf bepalen wat je wel of niet eet? Zolang je er maar niet ziek van wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *