Hardlopen eindigde in een nachtelijk EHBO-avontuur

6 sep

De titel zegt eigenlijk al waar het om draait. Ik hoop dat er iemand is die misschien iets weet van de relatie tussen hardlopen en in het ziekenhuis belanden, want met de opvattingen van de arts daar, ben ik het niet helemaal eens.

Vol goede moed en een tikkeltje frisse tegenzin, stapte we ruim na het avondeten de deur uit. Zo sportief ingesteld zijn wij niet, maar een rondje zou geen kwaad kunnen. Dachten we. Het was een ietwat zwoele zomeravond, niet te warm en niet te koud. We maakten een rondje door het dorp en wisselden het rennen en lopen met elkaar af.

Na een ruim half uur hield ik het wel voor gezien, waarna we huiswaarts keerden. Ik stapte ons huis binnen en daar begon de ellende. Mijn handen kriebelden. Jeukten. Werden rood. Ik Google’de even en las dat dit inderdaad voor kon komen na het hardlopen en dat dit gewoon een teken was dat het lichaam te snel koelde nadat het zo actief was geweest. Ik stapte onder de douche, waar ik nog geen twee minuten later heftig benauwd maar onder vandaan stapte. Ik had het idee dat ik elk moment knock-out zou kunnen gaan.

MjAxMy02NDI5NWM2MzM4MTNmMzhk

Er volgde een angstaanjagend uur, waarbij mijn hele lichaam in brand leek te staan, mijn lippen blauw aanliepen, mijn keel en gezicht opzwol, mijn neus verstopt raakte en ik nauwelijks adem kon halen. De paniek begon bij mij behoorlijk toe te slaan en uiteindelijk liet ik mijn vriend de huisartsenpost bellen. Voor allergische reacties waarbij een anafylactische shock kan optreden heb ik een medicijn (EpiPen), maar dat dient eigenlijk alleen gebruikt te worden op het moment dat ik niet meer aanspreekbaar ben. Aanspreekbaar was ik, spreken zelf ging alleen moeilijk om dat alles zo opgezwollen was en pijn deed. En ging het hier wel om een allergische reactie? Ik had immers niets raars gegeten, de maaltijd was bovendien al uren daarvoor genuttigd en een reactie treedt bij mij, als het zich al manifesteert, meestal meteen op.

De vrouw van de huisartsenpost wilde mij toch liever zelf aan de telefoon om een inschatting van de situatie te kunnen maken. Al gauw werd er besloten dat ik toch zeker naar het ziekenhuis moest ter controle en gezien mijn medische achtergrond (die allergieën dus.) Een ambulance was niet nodig, omdat mijn situatie niet meer verslechterde. Dat was waar, maar ik voelde me vre-se-lijk.

Nog weer een uur later zat ik bij de arts in het ziekenhuis. Hij bekeek mij even en na praktisch vijf minuten kon ik weer gaan.. Wat? Volgens hem was het inderdaad een allergische reactie, veroorzaakt door de pollen in de lucht. Dat ik er normaal niet zó heftig op reageer, zou te wijten zijn aan een andere manier van ademhalen tijdens hardlopen. De reactie was echter zo heftig dat ik me gewoon bijna niet kan voorstellen dat dit echt de reden geweest is.

Achteraf komen al mijn symptomen overeen met die van een anafylactische shock. Had ik dan toch mijn EpiPen moeten gebruiken? Ik weet het niet. De arts deed er bijna lacherig over, zei dat gewone hooikoorts-pilletjes ook wel volstaan hadden. Ik vraag me stiekem af of hij überhaupt ooit te maken heeft gehad met een persoon die in een anafylactische shocktoestand verkeert.

Is er misschien iemand, die ooit zoiets zelf heeft meegemaakt of iemand kent die een dergelijke allergische reactie heeft gehad (na een rondje hardlopen)? 

Voortaan houd ik het dus maar weer bij fietsen en wandelen. Al is het maar uit voorzorg.

Bron afbeelding.


Je kunt me volgen via Bloglovin’ of Instagram.

25 reacties op “Hardlopen eindigde in een nachtelijk EHBO-avontuur

  1. Oh wat rot dat de arts er een beetje lacherig over deed terwijl jij je zo vreselijk voelde.. schrikken ook dat je dit allemaal mee maakte! Hopelijk komt dit dan niet snel meer voor

  2. Oh wauw, wat een heftig verhaal… gelukkig is alles toch nog goed afgelopen. Ik heb het zelf nog niet meegemaakt, ben dan ook aan niets allergisch, en ik ken ook niemand in mijn omgeving maar laat ons hopen dat het niet nog een keer gebeurd!

  3. Oh wauw! Wat een nare rottige arts! Je mag toch op zijn minst verwachten dat je een beetje serieus genomen wordt!! Pff wat zul je geschrokken zijn zeg! Hopelijk gebeurt dit nooit weer!

  4. Ah bah, wat naar. Klinkt ontzettend heftig en eng om zoiets mee te maken. Wat rot ook dat de arts je niet echt serieus leek te nemen 🙁 Ik snap dat je het hardlopen voorlopig maar even achterwege laat. Ik heb helaas geen tips voor je. Liefs x

    • Was echt eng.. zelden zoiets meegemaakt. Misschien dat ik in de winter weer eens een poging ga wagen, wellicht dat het dan wel goed gaat, als het toch aan de pollen heeft gelegen.

  5. Jeetje zeg, wat vervelend! Nare man zeg, dat ‘ie er lacherig over deed. Zelf heb ik hier nog nooit last van gehad, dus ik kan je er helaas niet bij helpen. Ik snap dat je voorlopig de hardloopschoenen maar even laat staan, dat is het beste.

  6. Bah, dit klinkt niet goed en best wel eng. Heel naar dat die arts er zo lacherig over deed. Dan voel je je ook niet echt serieus genomen… Hopelijk was het eenmalig dat je lichaam zo reageerde!

  7. Dit is schrikken! Stom dat de arts er lacherig over deed. Iets waar ik heel slecht kan. Je bent een arts geen clown.

    Hopelijk krijg je hier niet nog een keer mee te maken.

  8. Jeetje, wat heftig zeg! Lekker he zo’n rondje hardlopen, haha! Ik heb inderdaad ook wel eens gehad dat mijn handen begonnen te jeuken en een beetje opzwollen na het lopen. Maar dat trok altijd vrij snel weer weg. Wat lijkt het mij eng als je bijna niet meer kan ademhalen! Gelukkig is het allemaal weer goed gekomen 🙂

  9. Och bah, dit klinkt wel heel naar zeg. Ik heb er zelf nog nooit last van gehad… Gelukkig uiteindelijk wel weer goed gekomen maar lijkt me zeker even schrikken. En wat stom zeg, van die arts

  10. Wat vervelend! Kan me voorstellen dat je de huisartsenpost hebt gebeld, zou het zelfde doen. Jammer dat de arts je dan niet echt series neemt. Ik heb er geen ervaring mee dus kan je helaas niet helpen.

  11. Wat ontzettend heftig. Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk niet weet. Toevallig had ik vorige week na het hardlopen erg veel pijn in mijn keel en longen. Dit had ik nog niet eerder gehad maar zelf denk ik dat dit wel iets allergisch was (omdat ik daar bekend mee ben).

  12. Pingback: Hoelahoepend door het leven | And Other Things

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *